Dinle benden bir nasihat,
Gece gündüz sen “Allah” de,
İster isen huzur, rahat,
Can ü gönülden “Allah” de.

Çalış, didin hiç durma boş,
Namaz için camiye koş,
Olmak istersen daim hoş,
Her an kalbinden “Allah” de.

Kâinata ibretle bak,
Nasıl bir nizam verdi Hak,
İster isen yüzünü ak,
Akıt yaşın da “Allah” de.

Semavatı kim yarattı,
Onu burçlarla donattı,
Bu ne üstün bir sanattı!
Düşün taşın da “Allah” de.

Karayı, suyu, denizi
Yaratan, var etti bizi,
Güneş’i, Ay’ı, yıldızı,
Her görüşünde “Allah” de.

O’ndan başka yok yaratan,
O’dur canlara can katan,
Gece gider, ağarır tan,
Uyanışında “Allah” de.

Aşk ile coşar dereler,
Kuşlar da zikirle öter,
Canlı ve cansız Allah der,
Sen de zikreyle “Allah” de.

Yemek yerken, su içerken,
Tarlada ekin biçerken,
Ovadan, dağdan geçerken,
Hem de fikreyle “Allah” de,

Her hayırlı iş ederken,
Evden işine giderken,
Tarlada çiftin sürerken,
Hem sür, hem kaz, hem “Allah” de.

Kendin unutma İbrahim,
Çünkü vardır çok günahın,
Duyurmak istersen ahın,
Sen de hem yaz, hem “Allah” de.

1974, Rize